ΟΙ  ΑΠΟΚΡΙΕΣ  ΣΤΗ    ΜΑΣΚΛΙΝΑ

…………………………………………………………………………………………………………

Στο χωριό από την παραμονή της αποκριάς άρχιζαν από κατοίκους του οι προετοιμασίες για να μεταμφιεστούν την επόμενη. Έψαχναν να βρουν τα ρούχα, τα καπέλα και τα μαντήλια που θα φορούσαν την άλλη ημέρα. Την ημέρα της αποκριάς, μετά την εκκλησία και κυρίως τις βραδινές ώρες, οι μεταμφιεσμένοι γυρνούσαν στα συγγενικά και τα σπίτια της γειτονιάς, ευχόμενοι τα «χρόνια πολλά» και την «καλή σαρακοστή».

 Μια ομάδα μεταμφιεσμένων  γυναικών το μεσημέρι της αποκριάς διέσχιζε τον κεντρικό δρόμο του χωριού, από το σταθμό μέχρι το αλώνι του Χουγιάζου, τραγουδώντας σατυρικά τραγούδια και χτυπώντας τα χαβάνια που κρατούσαν στα χέρια τους. Στο χώρο της αγοράς, πάνω στο δρόμο, μπροστά στο καφενείο και την ταβέρνα, έστηναν το χορό και ξεσήκωναν του θαμώνες του καφενείου.  

 Από το μεσημέρι οι άντρες μάζευαν από τις γειτονικές αυλές των σπιτιών στο αλώνι κάθε γειτονιάς ελιόκλαρα και πουρνάρια για να τα κάψουν το βράδυ. Μόλις βράδιαζε μαζεύονταν όλοι στο αλώνι της γειτονιάς, άναβαν φωτιές στο κέντρο του, και χόρευαν γύρω από τη φωτιά, τραγουδώντας δημοτικά τραγούδια. Στους χορούς συμμετείχαν και οι μεταμφιεσμένοι που επισκέπτονταν όλα τα αλώνια στις γειτονιές του χωριού και σκορπούσαν κέφι με τις παντομίμες τους. Και οι γεροντότεροι του χωριού, που ήταν ανήμποροι να χορέψουν, κάθονταν γύρω από το αλώνι και συμμετείχαν με τον τρόπο τους στις εκδηλώσεις, σιγοτραγουδώντας μαζί με τους χορευτές. Στο Μακρέκο αλώνι το χορό έσερνε πάντοτε η θεια Μαρίτσα του Τσιρίλη.

                                                         Γιώργος Στυλ. Σκλημπόσιος- Μασκλινιώτης